Koncepcja Ustawicznego Kształcenia Podyplomowego

Głównym celem stawianym sobie przez FEEA jest podnoszenie i utrzymywanie opieki anestezjologicznej na poziomie najwyższym z możliwych. Fundacja przyłączyła się do założycieli Europejskiej Unii Specjalistów Medycznych (UEMS) i pomogła rozpropagować działalność Unii na całą Europę. Ustawiczność kształcenia podyplomowego jest procesem trwającym całe życie i powinna stać się nakazem moralnym, wynikającym z racji wykonywanego przez nas zawodu. Dla zapewnienia najwyższego standardu w Ustawicznym Kształceniu Podyplomowym w anestezjologii stworzono program cyklu pięciu lub sześciu kursów, pokrywających swą tematyką anestezję, intensywną terapię, medycynę stanów nagłych i leczenie bólu.

Sześć lat wydaje się najlepszym kompromisem pomiędzy czasem niezbędnym na przejście przez całość programu, a okresem, po którym musi nastąpić uaktualnienie wiedzy. Okres ten pokrywa się też z czasem, po którym w niektórych krajach musi odbyć się odnowienie prawa wykonywania zawodu.

Koncepcja kursów organizowanych przez FEEA wynika z wytycznych zawartych w Deklaracji Dublińskiej UEMS, a w szczególności jej artykułu 9: "Z chwilą zdobycia najwyższego stopnia kwalifikacji, dalsze kształcenie jest pochodną wzajemnych interakcji pomiędzy wykształconymi podobnie osobami, a otaczającą rzeczywistością. Oficjalne wykłady i szkolenia są jedynie jego częścią. Głównymi metodami powinny pozostawać dyskusje pomiędzy małymi grupami kolegów z zaproszonymi ekspertami w danej dziedzinie lub nawet bez ich udziału w połączeniu z wcześniej wymienionymi metodami".

W dniu 6 listopada 2004 roku weszło w życie rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie sposobów dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. 2321, poz. 2326 z 2004 roku).
Według tego rozporządzenia "udział w kursie medycznym nieobjętym programem odbywanej specjalizacji" (par. 3, pkt.2), jest realizacją obowiązku doskonalenia zawodowego w formie aktywności podstawowej. Za udział w jednym kursie FEEA można zatem otrzymać jeden punkt za jedną godzinę wykładu. Przeciętnie jest to od 20 do 28 punktów za kurs, ale nie więcej niż 40 pkt. za kurs.
Zgodnie z par. 10 cytowanego rozporządzenia wszystkie dokumenty potwierdzające realizację obowiązku doskonalenia zawodowego wydane przed 6 listopada 2004 r. oraz punkty edukacyjne zdobyte na tej podstawie zalicza się do pierwszego okresu rozliczeniowego, który biegnie od dnia wejścia w życie tego aktu prawnego. Wynika z tego, że wszystkie wcześniej zdobyte punkty na kursach FEEA można uwzględnić w ewidencji doskonalenia zawodowego. Rozporządznie w par. 10 nie podaje jak daleko wstecz można sięgać do dokumentów potwierdzających dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego. Niezdobycie 200 punktów edukacyjnych w czasie 4 lat jest odnotowywane w okręgowym rejestrze lekarzy (par. 8).

Strona główna